Doko

Z lewej: Michel i Thao przed wejściem do doko, z prawej: schemat doko

Doko to budynek elektromagnetyczny, oparty na zasadzie atomu. Pole siłowe wokół jądra, którego wielkość jest porównywalna z jajkiem, tworzy „pustą przestrzeń” o średnicy 30-80 metrów odpowiednią do zamieszkania, chronioną przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak wiatr i deszcz. Dolna część doko znajduje się pod ziemią i może spoczywać na dnie jeziora. Nie da się „podnieść” czy „przesunąć” jądra doko stojąc obok niego, podobnie jak nie możemy samodzielnie podnieść krzesła, na którym siedzimy.

Powierzchnia doko jest "półprzezroczysta". Nie da się zajrzeć do środka doko z zewnątrz, ale kiedy jesteśmy w środku doko – ściany doko stają się „niewidoczne”, tworząc wrażenie ze jesteśmy na świeżym powietrzu.

Enoch (Henoch), który żył 622 lata i był dziadkiem Noego, odwiedził Tjehoobę jak miał 365 lat. Było to około ~1187 lat po wylądowaniu Hebrajczyków na Ziemi i około ~471 lat przed potopem, który usunął większość ludzi na Ziemi, bo się stoczyli na moralne dno. W swojej książce (Księga Henocha) Enoch pisał o doko jak o „kryształowych pałacach”. Michel Desmarquet osobiście potwierdził ze Enoch odwiedził Tjehoobę .

Złote doko na wyspie na Tjehoobie. Kiedy Michel Desmarquet zobaczył tę ilustrację, powiedział, że wygląda ona jak fotografia tego, co widział.

Księgarnia